| |
 |
Deel je ervaringen hier !
Spiritualiteit | Overige Spirituele Ervaringen
|
15 Februari 2011 | 03:50:50
|
Vele van ons hebben ervaringen, gebeurtenissen of belevenissen die we niet altijd kunnen verklaren. Dat kan een paranormale ervaring zijn of een droom, maar ook een inzicht tijdens een Reiki inwijding bijvoorbeeld.
Het is natuurlijk ook leuk om met een onderwerp een gesprek op gang te brengen.
Sommige hebben ook niet de mogelijkheid om dit te delen met hun vrienden of thuis.
Vandaar dat ik dit puntje heb opgezet voor iedereen die zijn ervaringen graag wil delen. Dit mag je ook anoniem doen als je dat prettig vindt.
Mail je verhaal naar : info@dutchmoon.nl en ik maak er een mooi logje van. Wil je er afbeeldingen bij, mail deze gelijk mee met je verhaal. Je mag je verhaal natuurlijk ook in een reactie schrijven, maak ik er ook een logje van.
Met z'n allen kunnen we hier een bijzonder weblog van maken en ervaringen uitwisselen.
Heb je geen ervaringen te delen, maar wil je ze wel lezen en op de hoogte blijven van nieuwe logjes, vul dan je emailadres bij 'emailalert' in.
warme groetjes,
Marion |
|
|
|
|
De parkeerboete !
Spiritualiteit | Mooie Toevalligheden
|
12 December 2011 | 13:28:19
|
Zaterdag twee weken geleden ging ik een snelle hap halen voor de loodgieter en mezelf uiteraard. In de winkelstraat waar ik moest zijn was het inmiddels uitgestorven, want het was al 17.00 uur geweest en dus waren de winkels gesloten.
Ervan uitgaande dat ik geen geld meer hoefde te betalen voor het parkeren, ga ik in volledige onschuld een broodje kebab scoren bij de Turkse pizzabakker.
Ik kom de overburen tegen die hetzelfde plan hadden opgevat en we kletsen wat. Met het avondeten in de tas loop ik naar m'n auto terug en deze wordt wat extra belicht op dat moment.
Ik versnel mijn pas, want ik voel gelijk dat er iets goed fout is. En meneer de parkeerwachter was braaf aan het schrijven en ja....ik had inderdaad geen bonnetje bij de voorruit liggen. Het werd me meteen duidelijk dat de parkeermeter ook te eten wilde tot een ander tijdstip dan ik dacht.
Ik vraag nog of de parkeermeneer me wil matsen, maar na een vage uitleg was het me al snel duidelijk dat er niks te matsen viel. Niet grappig. 55 euro armer, maar goed, ik heb te eten zullen we maar denken.
Evengoed een onmogelijke baan lijkt me, want ik ben niet zo'n zeikerd, maar ik geloof dat er enorme bij zullen zitten.
Hij vertelde zijn collega in ieder geval, waar ik dus bij stond, dat hij net daarvoor een kwartier een discussie had gevoerd een eindje verderop in de straat.
Nou dat verbaast me niks, want het is ook nogal flauw van de gemeente om de parkeertermijn pas om 18.00 uur te laten verlopen en gokt daarmee dus op mensen zoals ik die veronderstellen dat het op zaterdag tot 17.00 uur is.
's Nachts droom ik over de goeie man de parkeerwachter. In mijn droom moest ik kennelijk voor iets beschermd worden, want hij was één van de mannen die op me moest 'passen'. Je kent dat wel zoals je in Amerikaanse films ziet. Een soort van 24 uur bewaking zodat je niets overkomt.
De volgende dag zoek ik in het 'symbolenboek' van Christiane Beerlandt op waar de parkeerboete symbool voor staat. .........
De eerste zin die ik lees: "Je wil bewust of onbewust beschermd worden."
Nou daar heb ik natuurlijk smakelijk om gelachen na mijn droom.
En of ik beschermd wil worden?
Ja, zeker weten......al was het maar voor een boete.....
|
|
|
|
De spirituele droom van mijn katjes !
Spiritualiteit/Paranormaal | Paranormale Ervaringen
|
17 Oktober 2011 | 12:58:49
|
Dromen hebben vaak een boodschap of je bent iets aan het verwerken in je dromen en het kan ook voorkomen dat overledenen in je dromen verschijnen.
Als je slaapt sta je open voor informatie niet alleen van deze zijde, maar ook van genezijde. Dit even in het heel kort over dromen.
 Op enig moment droomde ik dat Sarah mijn kat overleed. Ze was ziek en ik heb haar moeten in laten slapen bij de dierenarts. Toen ik wakker werd heb ik geprobeerd uit te vissen wat hiervan de boodschap zou kunnen zijn, maar voor zover ik wist was Sarah kerngezond en heb er verder niet meer over nagedacht. Een vreemde droom vond ik het wel.
De dood staat in een droom zeker niet altijd letterlijk voor dood. Het kan ook een verandering in je leven zijn. Dood kan zelfs staan voor nieuw leven, wellicht na die verandering die je doormaakt.
Ik kwam er in ieder geval niet uit, want mijn leven kabbelde gewoon voort en zoals al geschreven, mijn Sarah was gezond.
Die droom was op een dinsdag. Een week later op de woensdag droomde ik over Japie mijn andere kat. Nou moet ik even iets over Japie zeggen voordat ik de droom vertel.
Japie is een, of eigenlijk was een enorme vrijbuiter. Hij was altijd buiten en de hele buurt kende Japie, omdat hij bij iedereen wel even naar binnen wandelde en als hij niet naar binnen kon, dan ging hij gewoon voor het raam zitten tot iemand hem binnen liet, omdat die persoon dacht dat hij misschien wel verdwaald was. Japie was ook gek op autorijden. Hij klom in elke auto wanneer hij de kans kreeg. Zo is hij per ongeluk in Arnhem beland. Zo’n 80 km. van mij vandaan. Anderhalf jaar later was er een echtpaar die zo slim was om te checken of hij een chip had en dat had hij en zodoende is hij weer terug op honk. Gut ik wilde dat ik hem kon verstaan, want ik ben reuze benieuwd wat hij in die anderhalf jaar allemaal heeft meegemaakt, maar dat terzijde.
 Een vrijbuitertje dus. Van woensdag op donderdag droomde ik dat Japie ziek was. Hij had niet lang meer te leven, maar in overleg met de dierenarts besloot ik om hem niet in te laten slapen, maar Japie op een vreemde plek voor hem, vrij te laten en een natuurlijk dood te sterven. Dit niet geheel vrijwillig, maar ik deed het toch. Ja dit zou ik dus in het échte leven niet bedenken.
Ik zette hem bij een boom en liep weg, waarop Japie klaaglijk begon te schreeuwen. Ik zei nog tegen hem dat dit voor hem het beste was.
Je begrijpt dat toen ik uit deze droom wakker werd, ik me behoorlijk ontdaan voelde. Ik heb Japie, die gewoon bij mij in bed lag verzekerd dat ik dat nooit zou doen. Ik was er werkelijk een soort van bedroefd van dat ik dit gedroomd had. Ik snapte er niets van. Twee dromen waarin m’n katten sterven.
Het toch achter me gelaten uiteraard, want wat moet ik met die dromen als ik ze niet begrip.
De maandag na de droom van Japie kwam ik beneden en lag mijn 19 jarige kat Sientje (een echte ‘je weet wel kater’) op de bank en zoals altijd gaf ik hem een zoen om vervolgens het ontbijt voor mijn viervoetertjes te verzorgen. Echter dit keer kwam Sientje niet van de bank om te komen eten. Had hij de vorige dag 5x om eten gevraagd, maakte hij nu totaal geen aanstalte om in beweging te komen.
Ik liep naar hem toe en merk in eerste instantie niet veel bijzonders aan hem op wat erop kon duiden dat er iets met hem aan de hand was.
En of hij op me gewacht heeft tot ik wakker was weet ik niet, maar hij ging ineens zienderogen achteruit. Ik wist meteen dat zijn laatste uurtjes op aarde aangebroken waren.
De details zal ik besparen, maar ik heb hem toch voor de zekerheid naar de dierenarts gebracht waar ze hem vrijwel direct in een roesje brachten om hem te onderzoeken om te kijken wat er aan de hand was. Afgesproken dat ik hem 3 uur later zou ophalen met de uitslag van de onderzoekjes onder m’n arm. Het ging me enorm aan m’n hart om hem achter te laten, want eigenlijk wist ik de uitslag al. En inderdaad belde de dierenarts mij een uur later dat alles wat ze zouden doen, kansloos zou zijn. Ik ben in een drafje naar Sientje gegaan en nog geen half uur later lag hij dood in mijn armen.
 In omgekeerde volgorde van mijn dromen heb ik het overlijden van Sientje gezien. Althans had ik kunnen zien als ik het begrepen had.
Ik heb hem eerst achtergelaten zoals Japie in mijn droom om hem vervolgens een spuitje te geven zoals in de droom met Sarah.
Mijn katjes wisten al wat er ging gebeuren en hebben het me laten zien.
Ook al had ik de dromen wel begrepen, dan was het voor Sientje al te laat geweest om hem te helpen, maar ik denk niet dat ik deze dromen om die reden had. Ik denk eerder dat mijn katten me hebben voor willen bereiden voor wat er komen ging. Tja en ook die boodschap is mislukt, want het overlijden van Sientje kwam als een donderslag bij heldere hemel. Die heldere hemel waar Sientje nu vanaf zijn wollekie het gepeupel op aarde volgt.......of niet 
Wat zijn dieren toch mooie spirituele wezens en mijn katten in dit geval in het bijzonder !!!
|
|
|
|
Een dier kiest jou of eh.......
Spiritualiteit/Paranormaal | Mooie Toevalligheden
|
06 September 2011 | 22:34:24
|
Ik correspondeer al jaren met, inmiddels, een man uit Amerika en hij heeft mij ook al gastvrij ontvangen. Hij is, net als ik, een kattenliefhebber in hart en nieren. Op het moment dat ik bij hem in Amerika was, had hij nog 2 katten. Ik had er op dat moment geen. Ik wilde tijdelijk in het buitenland gaan werken en dan is het niet handig om katjes te hebben. Echter door een ongeval kon ik niet meer in het buitenland gaan werken, dus werd het weer tijd voor deze wolletjes in m'n huis.
Uiteraard hebben we het over onze katten. Op enig moment zei ik tegen hem dat als ik weer katten nam, ik er eentje Sientje wilde noemen. Gewoon omdat het een leuke Hollandse naam is.
Terug in Nederland had ik een week later een soort van tupperwareparty bij een collega van mij. Daar schuimden 2 katten door de huiskamer, maar met name de rooie viel mij op en was brutaal en vlijde zijn dikke koppie even bij iedereen langs de benen. Hij had niet een bijzondere aandacht voor iemand. Een allemansvriendje dus. En ik hou van katten die allemans vriend zijn.
Aan het einde van de avond was ik nog eventjes in gesprek met mijn collega en vroeg naar de naam van de kat, waarop zij zei dat hij Sientje heet.
Ik was heel even stil en zei haar bloedserieus en, ik voelde echt dat het zo moest zijn, dat het tijd werd om Sientje een nieuw onderkomen te geven en wel bij mij.
Nu was zij even stil en ze zei: "Marion, dat meen je niet wat je nu zegt. Toeval wil dat wij de katten weg willen doen vanwege de hond."
Nou, da's geregeld dan zei ik. Wanneer kan ik ze meenemen?
Twee dagen later had ik zowel Sientje (die overigens een 'je weet wel' kater was) als zijn vriendinnetje Jopie in mijn huis.
Wie zoekt nu wie nu uit?
Sien (de rooie) is 19 jaar geworden en ik heb er nog 11 van mee mogen maken. Jopie is helaas maar 8 geworden en ik heb haar 2 jaar onder mijn vleugels gehad.
|
|
|
|
Engelenhealing
Spiritualiteit/Reiki | Overige Spirituele Ervaringen
|
11 Mei 2011 | 16:13:02
|
Als spiritueel therapeut werk ik ook met helende energie. Dit kan je op diverse manieren toepassen. Ik gebruik Reiki en Engelenhealing. Bij engelenhealing maak ik gebruik van de energieën van de engelen die op zo'n moment bij me zijn. Voor mij een redelijk nieuwe techniek die me ineens aangeboden werd door de engelen.
De engelen geven via mij, maar ook direct hun helende energie door aan degene die ik in mijn gedachten heb of een groep mensen of situatie die ik in gedachten heb.
Dat het een krachtige healing is vertelt mijn volgende verhaal.
 Ik heb in mijn nog redelijk ruige en rommelige tuin, altijd wel eten klaar staan voor de vogels. Mezenbollen en ik heb maar eens een nieuw vogelhuis aangeschaft, want de duiven hadden wat problemen om zich in het huisje te wurmen en dus heb ik een vogelhuis genomen met een bak ervoor, zodat de duiven alleen maar hoeven te landen. Wat ze dan ook in grote getalen doen.
Maarrrrrrr.......ik heb ook drie katten en twee buurkatten die graag vogels lusten. Alhoewel ik Sien wel een beetje uit kan sluiten tegenwoordig. Hij lust ze misschien nog wel, maar vangt ze niet meer met z'n bijna 20 jaar op de teller.
Foto is leuk geworden toch?
Sarah is echter nog van het speelse soort en jaagt nog op alles wat beweegt.
Van de week zie ik haar met een mus in de bek de keuken binnen lopen. En m'n kleine sufferd laat vervolgens het musje los en die ziet gelijk haar kans schoon en vlucht onder de kast.
Fototoestel dit keer bij de hand en maar eens wat op de foto gezet voordat ik eerste hulp ging bieden.
Saar op zoek naar de mus onder de kast.
Sarah de keuken uitgebonjourd en de kast verschoven om het musje erachter vandaan te halen. Zoals je ziet is ze niet blij.
Ik heb de mus, die makkelijk te pakken was, in mijn handen genomen en haar helende energie gegeven. Sien zat overigens nietsvermoeden naast me op de bank. Mal beest.
Het musje leunde tegen m´n handen aan en ik dacht even dat ze haar laatste adem uitgeblazen had, maar het leek wel of ze lekker lag te soezen in mijn handen.
Na een minuut 10 eens geprobeerd of ze weer bij zinnen was gekomen en tot mijn grote onverwachte verbazing vloog ze uit mijn handen.
Dat was niet handig van het musje, want mijn grote achterraam lijkt wel de weg naar de buitenwereld, maar kwam behoorlijk hard aan toen ze tegen het raam vloog.
Ik baalde als een stekker dat ik zo onvoorzichtig geweest was en spurtte naar de plek des onheils en laat het beestje nou net op een kussen gevallen zijn die onder het raam lag. Ze lag te spartelen op haar ruggetje en ik heb haar maar weer in mijn handen genomen en het ritueel opnieuw opgestart.
Ik had inmiddels ook geleerd van mijn fout en na een tijdje ben ik met haar naar buiten gelopen om te bezien of ze hersteld was van haar avonturen, die voor een mus volgens mij niet misselijk waren. Ze moet haast wel met een hersenschudding opgescheept hebben gezeten.
De volgende foto´s zeggen genoeg denk ik. ..................
Nadat ik deze foto nog maakte vloog ze weg. Ik voelde dat dit het moment was om weg te vliegen en zette mijn camera op videostand, maar ik was toch te laat. Je ziet nog wel de bladeren in de boom bewegen en je hoort het ontvangst van haar soortgenoten.
En of ik het me verbeeldde of niet, want ik sta tegenwoordig met healingen nergens meer van te kijken namelijk, maar ´en masse´ kwamen de mussen in mijn boompje zitten een paar seconden nadat mijn slachtoffertje weer vrij was. Helaas vergat ik daarvan een foto te maken, want ik was nog een beetje in euforiestemming over deze wonderschone gebeurtenis.
Ik vond het een bijzondere maandagmiddag !!!
|
|
|
|
Beau's 'mooie' verrassing
Spiritualiteit/Paranormaal | Paranormale Ervaringen
|
14 April 2011 | 02:02:00
|
Onze linkerburen hebben een schapendoes genaamd Beau. Hij is vanaf de eerste dag een partner in crime met onze rode kater Tommie. Ze spelen altijd buiten en ze komen elkaar altijd halen om buiten te spelen. Beau is al een hond van een jaar of 10, maar gedraagt zich als een jonge pup. Hij gaat dan ook geregeld alleen op stap en komt dan bij ons binnenlopen. Hij loopt dan naar de keuken, eet het eten van Tommie op en loopt een rondje door de huiskamer om te gaan zitten wachten tot Tommie komt. Tegen die tijd zeg ik altijd tegen hem dat Tommie er niet is en dat hij weer naar huis toe moet gaan. Ik breng hem dan weer terug bij zijn baasjes of naar zijn eigen tuin.
Ik weet niet meer hoe wij er afgelopen weekend op kwamen, maar ik zei tegen mijn man: "Zou er iets met Beau zijn? Ik heb hem al een paar weken niet gezien."
Zondag kwam de rechter-buurvrouw aan de deur en ik vraag haar of zij weet of er iets met Beau is? "Ik heb hem al een paar weken niet in huis gehad", zeg ik nog. Waarop mijn buurvrouw zegt: "Dat zou ook erg sterk zijn, want hij is vorig jaar zomervakantie in Italië overleden…….."
Waarop ik zeg: "Dat kan niet waar zijn !! Ik heb hem twee/drie weken geleden nog naar huis gestuurd?"
Doordat Beau nog zo regelmatig bij ons over de vloer komt, heb ik er ook geen moment aan gedacht om de linkerburen naar hem te vragen. Voor mij was hij natuurlijk nog gewoon onder ons levenden.
Oftewel wij hebben een 'nieuw huisdier' dat regelmatig een bezoekje brengt aan zijn maatje Tommie en mij.
En terwijl ik dit zit te typen hoor ik zijn nagels tikken op de vloer en het gehijg van Beau…..
"Hoi lieverd, ik heb het net over je !!"
door: Fanny de Joode |
|
|
|
Een kaartje uit de Hemel !
Spiritualiteit | Mooie Toevalligheden
|
02 April 2011 | 00:52:17
|
 17 december 2007Het was rond kerst 2007. M´n eerste kerst zonder mijn moeder.
Mijn moeder was die zomer overleden en ik was nog niet helemaal klaar met de verwerking van m´n verlies.
M´n moeder gunde ik de Hemel, want ze was haar leven moe en wilde naar mijn vader toe.
Kerstkaartjes druppelden door m´n brievenbus en ik vind dat altijd superleuk. Zo ook op 17 december. Ik was met een vriendin aan de telefoon en pakte ondertussen de post uit.
Ik onderbrak ons gesprek, want ik had wel een heel bijzonder kerstkaartje gekregen en ik werd er nogal wat stil van en dat is op zich al bijzonder.
Ik had een roze kaartje met opgeplakte sterretjes in m´n handen en aan de binnenkant van het kaartje staat alleen maar: ´Pa, Ma`
That´s it.
De tranen stroomden over m´n wangen en het was me zo overduidelijk dat ze wilden zeggen dat ze bij me waren.
 Bizar was het wel natuurlijk. Er moest iets fout gegaan zijn ergens. Op de envelop stond écht mijn adres, dus daar ging niks mis. Aan het toeval toegeschreven heb ik de kaart bij mijn papa en mama-kaarsen gezet die op de schoorsteenmantel staan.
Een uurtje later komt een vriendin spontaan langs en ik vertel haar natuurlijk mijn verhaal.
Ze pakt de envelop en gilt het zowat uit en zegt dat het haar handschrift is op de envelop, maar uiteraard niet haar kaart.
Mysterie waarschijnlijk opgelost, want kennelijk is er bij de TNT onderweg een lege envelop gevuld met een kaart die z´n envelop miste.
Ik vind het een mooie toevalligheid en ik koester ´m nog steeds, want die kaart had écht wel mijn bestemming !!
|
|
|
|
Een engeltje op mijn schouder!
Spiritualiteit | Mooie Toevalligheden
|
20 Maart 2011 | 20:52:35
|
 Gisteren zou ik een workshop hebben. Ik had me keurig opgegeven en mijn inschrijving werd keurig bevestigd. So far so good. Wat me zelden gebeurt, gebeurde me gisteren wel. Ik versliep me. Ik baalde als een stekker. De workshop was zo'n drie kwartier rijden van mijn huis vandaan en de klok leerde mij dat ik dat onmogelijk ging halen. Ik zou zeker een uur te laat komen.
De cursus was qua tijdstip nog niet begonnen, dus ik klom in de telefoon om aan te geven dat ik later zou komen.
Geen gsm-nummer op de website, dus belde ik het 'vaste' nummer in de hoop een bandje te krijgen of iets dergelijks.
Ik kreeg iemand aan de telefoon en legde uit dat ik me verslapen heb en of zij een gsm nummer had van de cursusleider.
Ze zei dat er een misverstand moet zijn en geeft me de cursusleider. Nou, toen wist ik al genoeg. Kennelijk ging de cursus niet door. En dat was dus ook zo.
Door een administratieve fout hadden ze mij vergeten te verwittigen.
Heb ik een engeltje op mijn schouder of niet?
Maar de engeltjes waren nog niet met me klaar gisteren.......
 Ik wist dat ik voor mijn gas en licht een pittige naheffing zou krijgen, maar ik kan niet rekenen en dus hoopte ik maar dat mijn rekensommetje niet klopte en had er al de helft vanaf getrokken. Dan praten we nog wel over een viercijferig bedrag hoor. De aankomende rekening voelde wel een beetje als een zwaard van Damocles boven m'n hoofd. Anderhalve week nadat de meters waren opgenomen werd ik 's morgens wakker en ik kreeg door dat de rekening XXX zou worden. Een driecijferig getal dus. Ik dacht nog; 'Dat zou mooi zijn.' Ik vertrouwde er echter niet op, want dat zou betekenen dat ik ten eerste écht niet kan rekenen  en ten tweede dat de rekening 1/5 deel van mijn rekeningsom zou bedragen.
Had ik nou maar wel die stem vertrouwd die mij het bedrag zei, want dan had het de anderhalve week erop ook een stukkie rustiger in m'n koppie geweest.
Gisteren viel de gewraakte jaarafrekening op mijn mat. Niet zo grappig in het weekend als je weet dat je geen geld terugkrijgt dit jaar.
Nieuwsgierig maakte ik de envelop open en op 11 euro na, klopte dat 3 cijferige bedrag dus.
Alweer een engeltje op mijn schouder en dat op 1 dag !! Ze was er gewoon niet vanaf gestapt , want zij wist vast dat ze nog wat bescherming mocht geven die dag.
Heb ik een prachtige les in vertrouwen gekregen zeg.
Buiten scheen het zonnetje, maar in mijn hoofd ook. Dat zwaard van Damocles hing er niet meer boven.
|
|
|
|
Licht in de duisternis.
Spiritualiteit/Paranormaal | Paranormale Ervaringen
|
14 Maart 2011 | 01:59:46
|
Ik kan ontroerd raken als ik contact maak met de ‘overzijde’. Soms vraag ik bewust om contact, soms overkomt het me en weet ik ook niet altijd wat er gebeurt.
Zo ook, nu zo’n vier jaar geleden tijdens de cursus Intuïtieve Ontwikkeling.
De opzet was dat ik de deelnemers een naam gaf en de deelnemer schrijft zoveel mogelijk op wat er aan informatie bij hem/haar binnenkomt bij deze naam.
De naam was die van mijn oma. Niemand wist dat zij mijn oma was en dat ze inmiddels was overleden. Mijn oma heeft overigens de naam die zowel voor een jongen als voor een meisje gegeven kan worden.
Na een klein kwartier was iedereen wel zo’n beetje uitgeschreven en ik was benieuwd welke informatie ze allemaal opgepikt hadden.
M’n eerste deelneemster geeft aan dat het om een jongeman gaat en beschrijft hem zelfs en dicht hem ook allerlei eigenschappen toe die niet van mijn oma zijn.
Voordat ik iets zeg, laat ik eerst alle cursisten spreken om vervolgens de inzichten te bekijken.
Wat schertst mijn verbazing? Alle deelnemers zijn totaal van het padje af en zagen bij de naam van mijn oma een man of jongen en zij zagen dingen die ik niet kon terugbrengen bij mijn oma.
 Totaal verbijsterd vertelde ik mijn deelnemers dat het mijn oma is, maar dat ik haar niet herken uit hun waarnemingen. Ik gaf aan dat ik er eens een nachtje over ging slapen, want het is natuurlijk te frappant dat alle deelnemers van koers zijn. Ik wist ook nog niet waarom, maar ik vertrouwde erop dat het antwoord wel zou komen.
Het antwoord was er sneller dan ik verwachtte en het was geen best nieuws.
Toen ik naar huis reed na de cursusavond kon ik niet via de hoofdstraat terug. De zwaailichten kwamen me tegemoet en ik voelde gelijk dat hier het antwoord van de cursusavond lag. Ik reed om via de zijstraten en aan de andere kant van de hoofdstraat kwam ik uit. En net voorbij de kruising zag ik de jongen liggen waar al mijn cursisten het over gehad hadden.
Overbodig te zeggen dat ik behoorlijk de schrik erin had zitten.
Thuis wilde ik er op m’n gemak eens voor gaan zitten, maar ik was te geschokt om er iets mee te doen op spiritueel niveau. Ik kon geen contact maken om te ‘kijken’ of deze jongen goed was overgegaan, omdat er een kans is dat je na zo’n onverwacht overlijden niet weet dat je overleden bent. Dan blijf je als het ware in een twilight zone hangen. En als lichtwerker, medium of anderszins werkenden, kunnen dan helpen de overledene naar het licht te brengen.
Een dag later kreeg ik wel contact met hem. Hij was niet overgegaan.
Ik heb hem samen met mijn vader en zijn eigen gidsen en helpers naar het licht gebracht.
Ik heb wel vaker mensen naar het licht gebracht, bijvoorbeeld bij een huis schoonmaken en het valt me op dat ieder zijn eigen licht heeft.
Het lijkt ook of ik niet in andermans licht mag komen, want ik word altijd op een bepaalde afstand overgenomen door de helper van de overleden persoon.
Ik weet niet of dit voor alle lichtwerkers geldt, maar ik kan me er wel wat bij voorstellen dat het niet nodig is om iemand in zijn eigen licht te brengen.
Ik ben het internet opgegaan om te zien of er een condoleanceregister was voor deze jongen en of ik zo ook achter zijn naam kon komen.
Dat register was er inderdaad en met die informatie heb ik mijn cursisten op de hoogte gebracht van het gebeurde de week ervoor. Veel informatie kwam overeen met wat ze gezien hadden en het behoeft geen betoog dat ze erg stil vielen. Net als ik die week ervoor.
Met de groep hebben we hem die avond licht gestuurd en bedankt voor alle informatie die we mochten ontvangen. Maar natuurlijk ook voor de inzichten en deze hele bijzondere ervaring.
|
|
|
|
Wees voorzichtig met wat je vraagt.
Spiritualiteit/Paranormaal | Overige Spirituele Ervaringen
|
05 Maart 2011 | 11:32:19
|
Mijn vriendin is anderhalf jaar geleden gestorven. Zij heeft maar 45 jaar mogen worden. We zijn samen opgegroeid en hebben dus veel met elkaar gedeeld. Hoe had ik kunnen weten dat ze na haar overlijden zoveel voor me zou betekenen. Niet dat ze dat niet hier op aarde deed, maar nu is het heel anders.
Toen ze nog leefde was ze heel spiritueel, maar ze kwam niet helemaal uit de verf door haar zorgen en problemen. Daardoor is het spirituele een beetje achter gebleven.
Dat is ze nu aan het inhalen ;-)
Ik heb regelmatig contact met haar en onderstaand verhaal is één van de leuke en mooie inzichten die ze me gaf.
Voordat mijn moeder overleed had ik in een soort van gebbetje aan haar gevraagd dat als ze zou overlijden of ze dan niet een 5 gulden munt zou kunnen laten slingeren zo hier en daar en dat ik dan zou weten dat ze dicht bij me was.
Mijn moeder zegt nog; 'Ik weet niet of ik dat kan hoor". Mijn vader is al heel jong gestorven en dus zei ik tegen m'n mams: "Misschien weet papa hoe het moet en kan hij het je leren."
De 5 gulden munt werd vervangen door de euro.
Toen er toch allerlei veranderingen waren in ons geldsysteem zei ik tegen m'n moeder: Weet je mam, maak van die 5 gulden maar een 50 euro biljet. Is ook een stuk lichter om neer te leggen."
We hebben er daarna nog wel eens om gelachen, maar niet heel erg serieus genomen natuurlijk. Het was gewoon een leuk gebbetje.
Maarrrrrr........wees voorzichtig wat je vraagt ;-)
 Mijn mams is nu 3,5 jaar geleden overleden en ik heb natuurlijk nooit meer aan die 50 euro gedacht. Tot mijn vriendin overleed gek genoeg.
Op enig moment vraag ik aan mijn vriendin of zij niet mijn moeder kan leren de 50 euro neer te leggen.
Nu moeten jullie weten dat ik mijn moeders huis heb gekocht en dat daarin mijn praktijk is gevestigd.
De bovenverdiepingen verhuur ik. Iedere maand krijg ik een envelop met de huur erin.
Op het moment dat ik aan mijn vriendin vraag of ze mijn mams niet wil instrueren heb ik net de huur opgehaald.
Zegt mijn vriendin tegen me: "Misschien moet je eens in je tas kijken, want je hebt net de huur opgehaald."
En terwijl ze dat zegt realiseer ik me dat ik al maanden de huur in briefjes van 50 krijg.
Mijn moeder zorgt goed voor me en is dus in ieder geval 1x per maand heeeeeel dicht bij me !!!
|
|
|
|
|
|
